Parkside Residence
Brunssum
Midden in een woonwijk in Brunssum staat een voormalig kantoorpand dat jarenlang door een zorginstelling werd gebruikt. Het pand wijkt af in architectuur, esthetiek en bouwvolume van de omliggende twee-onder-één- kapwoningen. Tegenover het pand staat echter een groot flatgebouw van ongeveer 12 etages, dat eveneens contrasteert met de wijk. Deze extreme schaalsprong, van kleine woningen naar een forse toren, vormde de kern van het transformatievraagstuk.
''Hoe kunnen we transformeren en verdichten tegelijkertijd?''
Het project was aanvankelijk gepland voor 9 woningen. Onderzoek naar de stedenbouwkundige context maakte echter duidelijk dat extra volume logisch zou zijn. De gebouwen in de directe omgeving maken deze schaalsprong immers al zichtbaar en vragen om een architectonische reactie die daar op inspeelt. Het pand moest daarom niet alleen een nieuwe functie krijgen, maar ook een visuele brug slaan tussen de verschillende schaalniveaus in de wijk. De extra bouwlagen leidde uiteindelijk tot een transformatie met 13 levensloopbestendige woningen.
De hoofdvraag was het transformeren van het kantoorpand naar levensloopbestendige appartementen. Alle appartementen moesten gelijkvloers en volledig rolstoeltoegankelijk zijn, met lift voor verticale ontsluiting. De uitdaging lag vooral in het omgaan met dit schaalniveauverschil tussen het flatgebouw en de twee-onder-één-kapwoningen. Op de hoek, waar het pand naast de flat staat, kon het volume zich verhouden tot die grotere schaal. Richting de twee-onder-één- kapwoningen werd daarentegen gekozen voor een setback: een terugliggende gevel die de overgang verzacht en het gebouw minder dominant maakt.
Het ontwerp zocht bewust aansluiting bij de bestaande architectuur van het gebouw. De oorspronkelijke plasticiteit, gekenmerkt door insnijdingen, uitkragingen en horizontale geleding, moest zichtbaar blijven. Dit resulteerde in een ontwerp waarin de bestaande uitkragingen zijn vertaald naar aflopende gevels die taps toelopen richting de zijgevels. Deze ingreep creëert extra diepte en schaduwwerking, terwijl de oorspronkelijke structuur leesbaar blijft doordat de terugliggende geveldelen zijn gepositioneerd binnen de bestaande uitkragingen.
Parkside Residence
Brunssum
Midden in een woonwijk in Brunssum staat een voormalig kantoorpand dat jarenlang door een zorginstelling werd gebruikt. Het pand wijkt af in architectuur, esthetiek en bouwvolume van de omliggende twee-onder-één- kapwoningen. Tegenover het pand staat echter een groot flatgebouw van ongeveer 12 etages, dat eveneens contrasteert met de wijk. Deze extreme schaalsprong, van kleine woningen naar een forse toren, vormde de kern van het transformatievraagstuk.
''Hoe kunnen we transformeren en verdichten tegelijkertijd?''
Het project was aanvankelijk gepland voor 9 woningen. Onderzoek naar de stedenbouwkundige context maakte echter duidelijk dat extra volume logisch zou zijn. De gebouwen in de directe omgeving maken deze schaalsprong immers al zichtbaar en vragen om een architectonische reactie die daar op inspeelt. Het pand moest daarom niet alleen een nieuwe functie krijgen, maar ook een visuele brug slaan tussen de verschillende schaalniveaus in de wijk. De extra bouwlagen leidde uiteindelijk tot een transformatie met 13 levensloopbestendige woningen.
De hoofdvraag was het transformeren van het kantoorpand naar levensloopbestendige appartementen. Alle appartementen moesten gelijkvloers en volledig rolstoeltoegankelijk zijn, met lift voor verticale ontsluiting. De uitdaging lag vooral in het omgaan met dit schaalniveauverschil tussen het flatgebouw en de twee-onder-één-kapwoningen. Op de hoek, waar het pand naast de flat staat, kon het volume zich verhouden tot die grotere schaal. Richting de twee-onder-één- kapwoningen werd daarentegen gekozen voor een setback: een terugliggende gevel die de overgang verzacht en het gebouw minder dominant maakt.
Het ontwerp zocht bewust aansluiting bij de bestaande architectuur van het gebouw. De oorspronkelijke plasticiteit, gekenmerkt door insnijdingen, uitkragingen en horizontale geleding, moest zichtbaar blijven. Dit resulteerde in een ontwerp waarin de bestaande uitkragingen zijn vertaald naar aflopende gevels die taps toelopen richting de zijgevels. Deze ingreep creëert extra diepte en schaduwwerking, terwijl de oorspronkelijke structuur leesbaar blijft doordat de terugliggende geveldelen zijn gepositioneerd binnen de bestaande uitkragingen.
Design process
Current building
